Ditjes en datjes

Het weekend staat voor de deur.

Ik ga snel opendoen, want ik ben altijd zo blij als ‘ie er weer is!

Prettig weekend allemaal!

Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregend
Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert
en die confetti strooien tussen de sneeuwvlokken
Die mensen moeten er zijn

Bij dat soort mensen wil ik horen,
die op het tuinfeest in de regen blijven dansen,
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
De muziek gaat door
De muziek gaat door

Toon Hermans

Om het zomerseizoen af te sluiten, zijn we er zondag lekker een dagje tussenuit geweest. Voor een zondag moesten we vroeg ons warme bedje verlaten. Ilse had geen idee wat haar vader had verzonnen. Ze wilde het ook niet weten, want ze vond het wel leuk als het geheim bleef.

Na zo’n anderhalf uurtje kwamen we aan op de plaats van bestemming: Movie Park Germany!

Hieronder een korte impressie van een gezellig dagje uit op een prachtige zondag in september!

Ik kan er deze week weer tegen! Fijne maandag allemaal! ;0)

Ja ja, ook in Kaatje’s achtertuin heeft de herfst zijn intrede gedaan!

Zij leefde haar eigen leven,
zoals iedereen dat mag.
Ze leek zorgeloos en vrolijk
Zij lachtte altijd als je haar zag.

Zij danste tot het weer licht werd
en zong dikwijls het hoogste lied,
maar wat zich daar binnen verschool
dat zagen ook haar vrienden niet.

Dat is ook hoe zij wilde leven,
genietend van elke dag.
Wat geweest is, moet je maar laten.
Geniet van het leven en lach!

(c) KM 24-02-2009

Hm, iets na zevenen, mooi op tijd. Ilse wakker maken, broodje smeren, wassen, aankleden, eten, schooltas inpakken en wat er nog meer zoal op een doordeweekse ochtend moet gebeuren.

“Doe je je schoenen aan, want het is tijd om naar school te gaan.”
“Wil je nog een staartje in mijn haar doen?”
“Pff, kon je dat niet wat eerder zeggen?”
“Sorry!”

Nou, vooruit dan. Toch maar even een staartje gemaakt.

“Nu opschieten, je moet naar school!”

Het vest gaat aan, de fietssleutel wordt gepakt en het zadel is nat, dus die drogen we nog even. Eindelijk gaat ze de poort uit om naar school te gaan.

“Zwaai je me nog even uit aan de voorkant?”
“Ja hoor, natuurlijk …”

Aan de voorkant:

“Dag, doei, veel plezier, tot vanmiddag, tot straks!”
“Oh mam, mag ik een pakje zakdoekjes mee? Die op school zijn op.”

Snel naar de kelderkast om nog even zakdoekjes te pakken. Je kunt zo’n kind natuurlijk niet met een loopneus op school laten lopen.
“Volgende keer moet je dat eerder zeggen hoor! Je komt zo nog te laat!”
“Sorry!”

Eindelijk, ze fietst weg. We zwaaien nog even uitbundig.
Aan het eind van de straat keert ze om en fietst terug …

“Mam, we moesten kranten meenemen vandaag.”
“(Hele diepe zucht) Kun je dat nou niet eerder zeggen? Wat moeten jullie daarmee dan?”
“We gaan hoedjes maken, nog voor prinsjesdag.”
“Prinsjesdag? Dat is al lang geweest!”
“Nou ik weet ook niet waarom, maar dat gaan we doen.”

Ik graai in de brievenbus waar toevallig nog een krant in ligt. Die geeft ik haar ongelezen mee en ze stopt de krant blij in haar fietsmandje.

“Nu ga ik echt hoor, tot straksjes!”
“Ja ja, tot vanmiddag. Schiet nu maar op, want je komt zo te laat!”
“Daaag, dag mam!”

Pfffffffff

Afgelopen weekend hielden we voor de vijfde keer onze C-Kadett meeting bij de Vlinderhoeve in Kring van Dorth. De weersvoorspellingen waren zeer gunstig.

Een aantal van ons gingen op donderdag al naar de Vlinderhoeve om de boel op te bouwen, na één keer geschuild te hebben voor een stortbuitje. Alles was vrij snel opgebouwd, want vele handen maken licht werk!

Vrijdagochtend kon het spectakel beginnen. Het zonnetje scheen en de eerste mensen kwamen al vroeg binnen en het werd al snel gezellig druk. Tegen de avond stonden de meeste weekendmensen al op hun plek en konden we al vrolijk bij elkaar op visite gaan. Hoe later het werd, hoe gezelliger en drukker het bij de infostand werd. Eigenlijk gingen we te lang door voor de vrijdagavond (want ’s morgens moesten we er weer vroeg uit), maar het was nog veel te gezellig om al te gaan slapen. Het leek al wel of het de feestavond was.

Maar ja, aan alles komt een eind, dus ook aan deze gezellige avond. Het werd tijd om het bed op te gaan zoeken. Voor de meesten werd het een korte koude nacht, maar de temperatuur op zaterdag maakte een hoop goed. Er werd door een aantal zelfs gebruik gemaakt van het zwembad om af te koelen, en menig persoon heeft de zon onderschat en liep ’s avonds rood verbrand rond.

De handelaren kwamen zaterdagochtend ook al vroeg binnen. In de loop van de middag hadden we een spelletjesparcours op het programma staan. Er waren heel veel sportieve mensen die er aan meededen en we hebben ontzettend veel lol gehad die middag. Zelfs de kinderen van de de vaste campinggasten deden hieraan mee. Zo was er een zenuwenspiraal, muismeppen, sierring gooien (over een uitlaat), cricketspel en de beruchte hobbelfietsen. Later op de middag was daarvan de prijsuitreiking.

Voor de rest was het een middag van ouwehoeren, zonnen, zwemmen, Kadettjes kijken, neuzen bij de handelaren, etc. etc.

Om zes uur werden alle Kadettjes van de weekendgasten gekeurd. De keurmeesters waren John, René en Chris, dus OPN, Opelteam Oost en Opelteameefde, om de keuring zo eerlijk mogelijk te laten verlopen. De volgende dag zou de prijsuitreiking daarvan zijn.

De zaterdagavond was traditiegetrouw de avond van de feestavond. Het grootste deel van Opelteameefde was om negen uur al aanwezig, maar om tien uur begonnen we ons een beetje zorgen te maken en vroegen we ons af of de rest nog wel ging komen. Tegen elven kwamen de mensen gelukkig toch nog en werd het zelfs lekker druk. De meesten waren de tijd vergeten, door het mooie weer en zaten nog gezellig aan de klets bij de tenten. Uiteindelijk barstte het feest los en werd het één van de gezelligste feesten ooit die de meeting heeft gehad. De foto’s zeggen meer dan genoeg! Dit feest pakken ze ons nooit meer af.

Op zondagochtend werden de meesten wakker door een korte, stevige regenbui. Dat voorspelde niet veel goeds en dat bleek ook wel, want rond negen uur begon het weer licht te regenen en dat duurde tot bijna drie uur in de middag. Dat was niet voorspeld! Het was een goede reden om een beetje uit te slapen of rustig aan te doen na zo’n super feestavond. Gelukkig lieten de dagjesmensen zich er niet van weerhouden om toch een kijkje te komen nemen. Onder de infostand, en de partytenten van de verschillende mensen kon er geschuild worden en werd het toch gezellig.

Om twee uur was het tijd voor de prijsuitreiking. Gelukkig was er hele lichte motregen, zodat we niet iedereen onder de infostand hoeften te proppen. De hoofdprijs (allermooiste C-Kadett van de meeting) ging dit jaar naar de Aero van Ids.

Tja en aan alles komt een eind, dus ook aan deze meeting. Tijdens het opruimen kwam gelukkig de zon door, waardoor we toch nog aardig wat spullen droog konden inpakken. Bij menigeen stond het zweet zelfs op een gegeven moment op het voorhoofd, zo warm werd het nog. Na iedereen uitgezwaaid te hebben, hebben wij nog ter afsluiting lekker gegeten in het Lagerhuys van de Vlinderhoeve, wat een traditie is van onze club. Zo konden we tijdens het (lekkere) eten nog even nakletsen over het weekend, samen met de eigenaren, vrijwilligers en leden. Ook hebben we als traditie om elk jaar na afloop de eigenaren te bedanken door middel van een cadeautje, zo ook dit jaar natuurlijk. Elk jaar wordt het moeilijker om wat leuks te verzinnen, maar dit jaar zijn we daar gelukkig weer in geslaagd!

Zelf werden we ook enorm verrast door een cadeau van Arjan en Wilja. Zij hadden voor ons weer eens wat heel moois gemaakt.

Daarna lekker naar huis, de boel uitpakken, foto’s op het web zetten en heerlijk (uit)slapen en de komende weken lekker nagenieten door middel van de foto’s, filmpjes, reacties op de fora en hyves.

Iedereen bedankt voor dit supergezellige treffen. Volgend jaar weer op 11, 12 en 13 juni 2010. Zet het vast in je agenda!

De rest van de foto’s staan hier.

klik hier !!!

Zo, wij zijn lekker uitgerust! Hoe dat komt? Nou, dat zal ik je vertellen.

Op 25 maart hebben we een feest gegeven omdat we 12,5 jaar samenwoonden. (Als je wilt weten hoe dat geweest is, klik dan even op de hyves van Ramon, die heeft daar een leuk verhaaltje over geschreven). Van de vriendengroep kregen we een envelop waar alleen maar op stond dat we vrijdag 22 mei met z’n drietjes klaar moesten staan om … uur (de tijd was ook nog niet ingevuld). We hadden geen flauw idee wat ons te wachten stond. Hier en daar hebben we wel wat proberen te vissen, maar helaas, het werd er niet duidelijker op. We hadden al bedacht dat ze een plekje op de Vlinderhoeve (de camping waar de onze Opelmeetings altijd organiseren) gereserveerd hadden voor ons, hier een paar kilometer vandaan. Op de ochtend van 22 mei werd het echt duidelijk dat het een weekendje zou worden, dus heb ik de koffers voor ons drietjes gepakt. Om 15:00 uur zouden we vertrekken. Aan het begin van de middag kwam Johan al even langs om de sleutel van de Omega op te halen, want die hadden we niet nodig en hij had hem nodig om ergens een auto op te halen dat weekend, zo vertelde hij.

Om 15:00 uur hoorden we het vertrouwde geluid van Ronald’s Chevy en de bijbehorende claxon. De spullen werden in de Chevy gezet en Ramon en ik mochten achterin plaatsnemen. We werden afgesloten van de buitenwereld door een dekbedovertrek. We mochten niet zien waar we heen gingen. Ilse mocht lekker voorin bij Ronald zitten. Daar gingen we dan.

Ramon heeft gelukkig een fantastisch richtinggevoel en wist precies waar we reden … ja hoor, we gaan richting de Vlinderhoeve! Ik wist het. Daar aangekomen, deed Ronald de deur open en zei dat Ramon maar snel even een foto moest maken, want hier gingen we dus niet heen. De deur ging weer dicht en de tocht ging verder. De reis duurde een dik uur en tot Emmeloord wist Ramon nog steeds waar we waren. Daarna wist hij het ook niet meer.

Eindelijk kwam er een eind aan de rit. Gelukkig maar, want we moesten nu toch echt wel nodig naar de WC! We stapten uit en werden hartelijk verwelkomd door Jannie. We waren op een boerderij, een campingboerderij in Ossenzijl. We mochten met Jannie meelopen en ze liet ons een fraaie pipowagen zien: “Dit is jullie stekje dit weekend.” Dat zag er leuk uit!

We namen een kijkje binnen en ik zag meteen een hele mooie bedstee, waar we ’s avonds in zouden moeten klimmen. Het zag er knus uit van binnen. Ramon en ik keken elkaar eens aan en baalden toch wel dat we geen eigen auto bij ons hadden. We zouden dan maar fietsen moeten huren. Want normaal gesproken gingen we er altijd met de auto op uit om zoveel mogelijk te zien, als we met vakantie waren. We moesten ook nog shag hebben en pinnen, maar we leken ver van de bewoonde wereld te zitten. Terwijl Ronald onze koffers aan het halen was, kwam daar ineens onze eigen Omega aangereden, met daarin Johan en Wilma, wat een verrassing, en wat een opluchting! Ze hadden ook een matras met dekbed voor Ilse meegenomen, een krat Hertog Jan en een boodschappenpakket met de eerste levensbehoeften (koffie, koffiefilters, brood en beleg). Ze hadden werkelijk overal aan gedacht, zelfs aan de vuilniszakken. Toen de stroom was aangesloten, ben ik gelijk even koffie gaan zetten en hebben we buiten een lekker bakje koffie gedronken. Het weer was goed en zou zelfs nog veel beter worden dit weekend. We hadden er zin in!

Na de koffie hebben we Ronald, Johan en Wilma uitgezwaaid en zijn we de boel gaan verkennen. Op de campingboerderij hadden ze twee geitjes, kippen, heel veel katten en een stal met koeien en paarden. Daar moest Ilse dus even heen en heeft alle paarden even “geknuffeld”.

Daarna zijn we in de auto gestapt en naar een dorp verderop gereden. Daar hebben we gepind, shag gehaald en zijn lekker gaan eten. Ramon was zo slim om in een cadeaushop even spelletjes te kopen en een hoelahoep voor Ilse, want we hadden in de pipowagen geen radio en TV natuurlijk. ’s Avonds hebben we wat kaartspelletjes gedaan en zijn behoorlijk op tijd gaan slapen.

De volgende morgen stonden we om half negen op, want we hadden met Jannie afgesproken dat we het ontbijt om negen uur bij haar voordeur zouden ophalen. Dat zag er goed uit: vier verschillende soorten brood, kaas, vleeswaren, een eitje, tomaten, sap, thee en koffie, heerlijk.

Na het ontbijt zijn de we de auto ingestapt en zijn we vertrokken naar Bataviastad. Daar hebben we lekker geshopt en we hebben nog even naar het schip de Batavia gekeken en het schip De Zeven Provinciën, dat nog steeds in aanbouw is. Daarna zijn we verder gereden naar Hinderloopen. Het was warm en Ilse wilde wel het water in. Haar zwempak had ze voor de zekerheid al aangedaan. Wij zaten heerlijk op de dijk te genieten en Ilse nam een frisse duik in het IJsselmeer.

Al snel was ze met twee meiden aan het spelen, dus zij vermaakte zich prima. Aan de andere kant van de dijk bleek er een Elfstedenrally te zijn, met oldtimers uit 1900 tot 1950. Thuisgekomen lazen we dat er 400 auto’s en 200 motoren hebben meegereden. Toen we ’s avonds bij een restaurantje gingen eten in Hinderloopen, kwamen de oldtimers nog steeds voorbij. Zelfs op de terugweg naar Ossenzijl kwamen we regelmatig een groepje tegen, die onderweg waren naar Stavoren of Sloten.

De zondag begon weer met zo’n heerlijk ontbijtje om negen uur. Dit keer geen eitjes en tomaten er bij, maar wel chocoladebroodjes en yoghurt-toetjes. Het was al vroeg warm. We hadden besloten om vandaag eens een kijkje in ons oude, vertrouwde Giethoorn te gaan nemen. Daar hadden we jaren met een stacaravan gestaan, met bootje voor de deur, maar iedereen moest ineens de camping af, want er zouden challets gebouwd worden. We waren lekker vroeg, dus konden al snel een goede parkeerplaats vinden. Eerst zijn we naar Smits Paviljoen gelopen, want op de camping van Smits stonden een aantal mensen die samen met ons op de Krooncamping hadden gestaan. We waren benieuwd hoe het met hen was. Onderweg daar naartoe konden we al een blik werpen op onze oude Krooncamping, die nu de naam Kroondomein draagt. Op de punt aan het meer stond het vol met challets, de rest van de grond daar stond nog niets op. 14 challets stonden er in totaal, waarvan er slechts 7 verkocht waren. Er was inmiddels ook een bruggetje gebouwd naar Botel, de camping ernaast. De projectontwikkelaar had die camping ook gekocht om er challets op te bouwen.

Langzamerhand worden alle mensen met een “gewone” stacaravan verbannen. De meesten hebben niet genoeg geld om een challet en de bijbehorende grond te kopen, die mensen kunnen gaan. Ik vind het geen fraaie gedachte. We liepen verder de Smits camping op en vonden uiteindelijjk Dirk en Karin. Ze waren blij verrast en we hebben daar gezellig een paar bakjes koffie gedronken en bijgekletst. Daarna hebben we een fluisterbootje gehuurd en hebben we een paar uurtjes gevaren door de grachten die we zo goed kenden. We genoten van de zon en het water.

Rond half twee hebben we de boot weer ingeleverd en toen we terugliepen, liepen we Silvia en Bert tegen het lijf, ook van de oude Krooncamping. We zijn met ze meegegaan naar hun mooie stekje op Smits en ook daar hebben we, onder het genot van een lekker kopje koffie, lekker bijgekletst. Erg leuk om elkaar weer eens even te zien en te spreken. Toen werd het toch wel weer tijd om terug te gaan naar Ossenzijl, dus we namen afscheid. Onderweg kwamen we ook nog Hugo en zijn vrouw tegen, die ons ook uitnodigde om naar hun nieuwe plekje te komen kijken, maar daar hadden we helaas geen tijd meer voor. Op naar Ossenzijl.

Bij de pipowagen aangekomen, is Ramon begonnen met het inpakken van de auto en Ilse en ik hebben nog eventjes het laatste restje afgewassen. Ilse is ook nog even afscheid gaan nemen van alle beestjes op de boerderij. De pipowagen was weer leeg, de auto vol, dus we konden naar huis.

Rond half vijf kwamen we thuis, heerlijk uitgerust, aan en niet veel later kwam Diana Kobus en Kruimel terugbrengen. Zij had op onze beestjes gepast in het weekend en zo te zien, hadden zij het ook erg naar hun zin gehad, net als wij!

Bedankt allemaal voor dit geweldige cadeau!!!!

Voor alle foto’s:
http://4fun2.nl/weekendossenzijl/index.html

Het is alweer een poosje geleden dat ik iets van me heb laten horen, maar geen zorgen hoor, het gaat hier prima! Het is alleen een beetje druk, dus weinig vrije tijd om uitgebreid een blogje te schrijven of om rustig bij jullie te komen lezen. Door die kredietcrisis wordt het bij ons op het werk alleen maar drukker.

Mijn vader is inmiddels ook alweer een paar weken thuis en heeft alweer veel meer lucht.

Eerste paasdag hebben we een heerlijke toerrit gemaakt in het mooie Drenthe, samen met zo’n 35 andere Opeltjes. Het weer was prachtig en de route was mooi, de mensen gezellig, dus we hebben genoten. ’s Avonds was er hier natuurlijk weer het jaarlijkse paasvuur en dat was ook gezellig! Ik ben alleen heel vroeg alweer vertrokken, want ik was niet helemaal lekker. Gelukkig was dat de volgende dag weer over.

Zo, dat was even heel in het kort.

Fijne dinsdag!

Voor mijn familieleden en vrienden die graag op de hoogte blijven: gisteren is mijn vader opgenomen in het ziekenhuis. Hij ging gisteren naar de huisarts, die hem direct heeft doorgestuurd naar de longarts. Hij was er zelf heen gereden en dacht na een onderzoekje en met wat medicijnen weer naar huis te kunnen, maar dat liep even anders. Hij moest direct blijven. Wij hebben hem dus gisteren wat kleding e.d. gebracht en zijn auto weer mee naar huis genomen.

Op de foto’s was iets te zien in zijn rechterlong. Wat het precies is, weten ze nog niet. Het kan een abces zijn of iets anders. Nog maar even de uitslagen afwachten dus. Hij ligt nu aan de zuurstof en heeft al antibiotica ingespoten gekregen.

Vanavond ga ik weer naar het bezoekuur. Misschien dat we dan iets meer weten.